Dag 17 | Van Sigiriya naar Anradhapura

Dag 17 | Van Sigiriya naar Anradhapura

  • Sri Lanka
  • Posted by: Ronald
  • Gelezen: 114 keer

De wekker gaat om zeven uur. Vandaag vertrekken we om half negen richting ons hotel in Anradhapura.Ondertussen gaat het beter met Perera. Hij krijgt ook weer praatjes. Zo vertelt hij over een dokter die hier vlak bij zit en die door aanraking botbreuken kan genezen. Hij wordt de "The WeldingDocter" genoemd. Er staan elke dag ruim 100 mensen met breuken voor zijn deur. Samen met 6 assistenten zorgt hij ervoor dat de breuk in 15 minuten genezen is. Ook mensen met beenbreuken gaan lopend de deur uit. Prachtig hoe een rotsvast vertrouwen ze hierin hebben. Vanuit de achterbank klinkt een cynisch geluid van Sam, hij is duidelijk nog niet klaar voor de natuurgeneeskunde van Sri Lanka.

Je ziet onderweg dat het hier al heel lang droog is. De meren waar we langs rijden zijn veranderd in steppes. In plaats van dat er vissen zwemmen lopen er koeien. Voor de lokale bevolking is het echt een ramp. Ze gebruiken het meer ook voor bad en doen van de was. Tijdens droogte slaan ze dan een put en gebruiken deze voor hun was..

Rond kwart voor 10 komen we op de parkeerplaats bij Singha Pokuna aan, de laatste tempel van onze rondreis. Het is een beetje koeler dan gister, maar bij Anne begint het water al snel langs haar gezicht te stromen. Omdat het een heilige laats is moeten we al met lange broek aan de beklimming beginnen. En halverwege moeten we de schoenen achterlaten. Het lopen op blote voeten op een zeer warme ondergrond zal niet snel wennen. Het complex bestaat uit een grote witte tempel met bijgebouw met een Nirwana Budha, een iets kleinere witte tempel (daar ligt het haar van Budha in), een groot Budha beeld en een rots vanwaar je over alle drie de bouwwerken uit kan kijken. Na ruim 1,5 uur gaan we met de bus op weg naar ons hotel. Perera heeft nog een verrassing voor ons, en we stoppen bij een zwart meer. Alleen was hij er al een tijdje niet geweest, want ook dit meer stond praktisch droog. Onze gids wordt er een beetje mistroostig van. Maar bij ons hotel weet hij zeker is een mooi meer, waar bij het vallen van de schemer olifanten komen drinken.

Omdat we niet naar de oude stad van Anradhapura gaan zijn we mooi op tijd bij ons hotel Palm Garden Village hotel. Een prachtig complex van 50 hectare, een prachtig zwembad en heel veel bomen. Hannah ligt lekker op haar kamer in de airco, Sam en Ronald gaan met de Tuk-Tuk naar het centrum en Anne gaat lezen bij het zwembad. Als we terugkomen is Anne al aan het kijken bij het meer. Op de bank naast haar zit Perera. Hij kijkt nog steeds droevig. Want ook dit meer staat zo goed als droog. Wel zie je de afdrukken van olifantenpoten staan. Anne en ik zijn nog 2 keer teruggegaan, alleen vandaag komen ze niet drinken. Een heerlijke middag ontspannen na al het zweten bij trappen en oude stenen van de afgelopen dagen.

  • Dag17 - 01
  • Dag17 - 02
  • Dag17 - 04
  • Dag17 - 05
  • Dag17 - 06
  • Dag17 - 09
  • Dag17 - 11
  • Dag17 - 12
  • Dag17 - 13
  • Dag17 - 14
  • Dag17 - 15
  • Dag17 - 17
  • Dag17 - 18
  • Dag17 - 19
  • Dag17 - 20
  • Dag17 - 21
  • Dag17 - 23
  • Dag17 - 24
  • Dag17 - 25
  • Dag17 - 26
  • Dag17 - 27
  • Dag17 - 28
  • Dag17 - 29
  • Dag17 - 30
  • Dag17 - 31
  • Dag17 - 32
  • Dag17 - 33
  • Dag17 - 34
  • Dag17 - 35
  • Dag17 - 36
  • Dag17 - 37
  • Dag17 - 38
  • Dag17 - 39
  • Dag17 - 40
  • Dag17 - 41
  • Dag17 - 42
  • Dag17 - 43
  • Dag17 - 44
  • Dag17 - 45
  • Dag17 - 46
  • Dag17 - 47
  • Dag17 - 48
  • Dag17 - 49
  • Dag17 - 50
  • Dag17 - 52
  • Dag17 - 56
  • Dag17 - 57
  • Dag17 - 58
  • Dag17 - 59
  • Dag17 - 60
  • Dag17 - 61
  • Dag17 - 62
  • Dag17 - 63
  • Dag17 - 64
  • Dag17 - 65
  • Dag17 - 66
  • Dag17 - 67
Facebook Twitter Google+
Laatst aangepast op%PM, %05 %874 %2017 %19:%aug
(0 votes)