Dag 11 | Kenmare - Glengarriff

Dag 11 | Kenmare - Glengarriff

Is dit het vakantie huis van Ralph Lauren?Mountain View tegen. Ze biedt aan om ons een stuk op weg te brengen. Betekent wel dat we geen weg terug meer hebben als het niet gaat. Dus we besluiten om gewoon van start te gaan. Maar al snel geeft Anne aan dat ze teveel last heeft en niet verder kan. Na 7 kilometer passeren we een huis waar ik op zoek ga naar de bel om het nummer van de taxi dienst te vragen, maar kan deze niet vinden. Als ik om het huis loop zie ik ook niemand zitten. Maar mijn gerommel is niet onopgemerkt gebleven en de man komt naar ons toe. Hij is heel behulpzaam en neemt ons mee naar binnen waar hij op zoek gaat naar het nummer van de taxi. Mooi om te zien dat mensen je meteen willen helpen. Ze bieden zelfs thee aan maar we wachten buiten op de taxi. Omdat Sam ook last heeft van zijn knie maakt hij zonder aarzelen gebruik van de short-cut van vandaag. De eigenaar van het huis wordt door Sam vergeleken met Ralph Lauren. Wie weet is hij in Ierland bezig met de collectie van 2017 en zal ons bezoek van vandaag invloed hebben op het modebeeld van de komende jaren. Baggy broeken, felle kleuren en lompe schoenen.

Hannah was toen we aanbelden voor de taxi al een stukje verder dus die is gaan zitten in de berm en een boek gaan lezen. Als Anne en Sam opgehaald zijn door de taxi ga ik op weg en ga op zoek naar Hannah. We pakken de draad op en vervolgen onze weg naar Glengarriff. Met nog 17 kilometer voor de boeg en de klok die inmiddels al op 11:20 uur staat hebben we nog een flink stuk te gaan. 

In de verte komt een oudere man op zijn Quad aangereden. Hij stopt naast ons, stelt zich voor en vraagt of we uit Duitsland komen en waar we naartoe gaan. Zijn enthousiasme doet geen goed aan zijn uitspraak. Zelfs Hannah verstaat ongeveer éénderde van wat hij verteld. Het gaat in hoofdlijnen over een grote berg, mooie route, veel schapen en goed wandelweer.

Voordat Anne de taxi instapt heeft ze kort de routebeschrijving uitgelegd. Als ik dan de beschrijving erbij pak zie ik dat we net de afslag van een bekende chocolatier gepasseerd zijn. En als Hannah aangeeft dat we beter door kunnen lopen is de keus snel gemaakt. We hebben aardig de pas erin en via de SMS laat Anne weten dat ze veilig zijn aangekomen en een boottocht gaan maken. Ze kunnen 14:30 pas de B&B in.

Gelost op de klimMet de lunch begint Hannah aan de tortilla's. Het enthousiasme van de vorige dagen is flink minder en ze gaat langzamer eten. Misschien toch maar weer een boterham met pindakaas bij de Wicklow Way. We gaan snel weer op pad en zien in de verte onze berg liggen. De weg gaat er eerst nog voorzichtig omheen en ik hoop dat de klim wel mee zal vallen. Nu we samen lopen en het tempo een stuk hoger ligt gaat Hannah ook wat tekenen van vermoeidheid vertonen. Aan één stuk lopen is wel anders dan af en toe even uit kunnen rusten. Als de weg langzaam omhoog gaat en we een stile overklimmen gaat langzaam stijgen snel over in een steile klim. Ik probeer nog in één tempo omhoog te lopen maar krijg al snel in de gaten dat de top nog heel ver weg is. Nadat Hannah me in heeft gehaald probeer ik nog aan te haken, maar helaas. Ik moet lossen. Langzaam wordt mijn dochter kleiner waarna ze gelukkig bovenaan op me wacht. 

De afdaling gaat over grote kiezelstenen over een pad afgezet met een hek. Aan de andere kant van het hek zit een grote groep schapen. Voor ons lopen 7 schapen te grazen. Als ze ons aan zien komen gaan ze snel weg. Omdat ze nergens anders heen kunnen dan het pad af lopen ze voor ons. Ze gaan steeds sneller lopen, alsof ze op de vlucht zijn. Op een bepaald punt lopen er 5 naar links en klimmen omhoog, de 2 overgebleven blijven de hele afdaling van 1,5 kilometer voor ons uit lopen. Als we onderaan bij een hek aankomen hebben ze 2 opties, of langs ons heen en terug naar boven of een flinke sprong in het onbekende naar rechts. Ze kiezen voor het laatste, waarmee ze ook meteen verhuisd lijken naar een andere eigenaar. Hannah en ik kijken elkaar aan en vinden het best wel zielig.

Van Anne krijg ik ondertussen bericht dat de boottocht naar de zeehonden heel leuk was. Naast het bekijken van zeehonden en zeeleeuwen hebben ze ook nog een bezoek gebracht aan speciale tuinen. 

Vlak voor Glengarrif komen we door een natuurpark waar een hoop mensen zitten te eten en kinderen spelen in het water. Hannah gooit nog wat koud water over haar hoofd en we maken ons op voor de laatste 3 kilometer. We komen het dorp binnen aan de voor ons goede kant, vlakbij onze B&B. Hiermee is onze Beara Way compleet en stoppen we op dezelfde plek als waar we gestart zijn. 

Nu maar hopen dat de residag van morgen bijdraagt aan de genezing van de blaar van Anne en dat we woensdag bij de start van de Wicklow Way weer met ons vieren verder kunnen lopen.

Afstand 23,8 kilometer
Vertrek 9:20 
Aankomst 15:04 
Meters gestegen 488 
Meters gedaald 476 
Verblijf The Arches
  • dag08 - 01
  • dag08 - 02
  • dag08 - 03
  • dag08 - 04
  • dag08 - 05
  • dag08 - 06
  • dag08 - 07
  • dag08 - 08
  • dag08 - 09
  • dag08 - 10
  • dag08 - 11
  • dag08 - 12
  • dag08 - 13
  • dag08 - 14
  • dag08 - 15
  • dag08 - 16
  • dag08 - 17
  • dag08 - 18
  • dag08 - 19
  • dag08 - 20
  • dag08 - 21
  • dag08 - 22
  • dag08 - 23
  • dag08 - 24
  • dag08 - 25
  • dag08 - 26
  • dag08 - 27
  • dag08 - 28
  • dag08 - 29
  • dag08 - 30
  • dag08 - 31
  • dag08 - 32
  • dag08 - 33
  • dag08 - 34
  • dag08 - 35
Facebook Twitter Google+

Aanvullende informatie

Plaats:
Glengarriff
Laatst aangepast op%PM, %09 %590 %2016 %13:%aug
(0 votes)