Beara Way

Beara Way

Dag 11 | Kenmare - Glengarriff

  • Posted by:
Dag 11 | Kenmare - Glengarriff

Is dit het vakantie huis van Ralph Lauren?Mountain View tegen. Ze biedt aan om ons een stuk op weg te brengen. Betekent wel dat we geen weg terug meer hebben als het niet gaat. Dus we besluiten om gewoon van start te gaan. Maar al snel geeft Anne aan dat ze teveel last heeft en niet verder kan. Na 7 kilometer passeren we een huis waar ik op zoek ga naar de bel om het nummer van de taxi dienst te vragen, maar kan deze niet vinden. Als ik om het huis loop zie ik ook niemand zitten. Maar mijn gerommel is niet onopgemerkt gebleven en de man komt naar ons toe. Hij is heel behulpzaam en neemt ons mee naar binnen waar hij op zoek gaat naar het nummer van de taxi. Mooi om te zien dat mensen je meteen willen helpen. Ze bieden zelfs thee aan maar we wachten buiten op de taxi. Omdat Sam ook last heeft van zijn knie maakt hij zonder aarzelen gebruik van de short-cut van vandaag. De eigenaar van het huis wordt door Sam vergeleken met Ralph Lauren. Wie weet is hij in Ierland bezig met de collectie van 2017 en zal ons bezoek van vandaag invloed hebben op het modebeeld van de komende jaren. Baggy broeken, felle kleuren en lompe schoenen.

Hannah was toen we aanbelden voor de taxi al een stukje verder dus die is gaan zitten in de berm en een boek gaan lezen. Als Anne en Sam opgehaald zijn door de taxi ga ik op weg en ga op zoek naar Hannah. We pakken de draad op en vervolgen onze weg naar Glengarriff. Met nog 17 kilometer voor de boeg en de klok die inmiddels al op 11:20 uur staat hebben we nog een flink stuk te gaan. 

In de verte komt een oudere man op zijn Quad aangereden. Hij stopt naast ons, stelt zich voor en vraagt of we uit Duitsland komen en waar we naartoe gaan. Zijn enthousiasme doet geen goed aan zijn uitspraak. Zelfs Hannah verstaat ongeveer éénderde van wat hij verteld. Het gaat in hoofdlijnen over een grote berg, mooie route, veel schapen en goed wandelweer.

Voordat Anne de taxi instapt heeft ze kort de routebeschrijving uitgelegd. Als ik dan de beschrijving erbij pak zie ik dat we net de afslag van een bekende chocolatier gepasseerd zijn. En als Hannah aangeeft dat we beter door kunnen lopen is de keus snel gemaakt. We hebben aardig de pas erin en via de SMS laat Anne weten dat ze veilig zijn aangekomen en een boottocht gaan maken. Ze kunnen 14:30 pas de B&B in.

Gelost op de klimMet de lunch begint Hannah aan de tortilla's. Het enthousiasme van de vorige dagen is flink minder en ze gaat langzamer eten. Misschien toch maar weer een boterham met pindakaas bij de Wicklow Way. We gaan snel weer op pad en zien in de verte onze berg liggen. De weg gaat er eerst nog voorzichtig omheen en ik hoop dat de klim wel mee zal vallen. Nu we samen lopen en het tempo een stuk hoger ligt gaat Hannah ook wat tekenen van vermoeidheid vertonen. Aan één stuk lopen is wel anders dan af en toe even uit kunnen rusten. Als de weg langzaam omhoog gaat en we een stile overklimmen gaat langzaam stijgen snel over in een steile klim. Ik probeer nog in één tempo omhoog te lopen maar krijg al snel in de gaten dat de top nog heel ver weg is. Nadat Hannah me in heeft gehaald probeer ik nog aan te haken, maar helaas. Ik moet lossen. Langzaam wordt mijn dochter kleiner waarna ze gelukkig bovenaan op me wacht. 

De afdaling gaat over grote kiezelstenen over een pad afgezet met een hek. Aan de andere kant van het hek zit een grote groep schapen. Voor ons lopen 7 schapen te grazen. Als ze ons aan zien komen gaan ze snel weg. Omdat ze nergens anders heen kunnen dan het pad af lopen ze voor ons. Ze gaan steeds sneller lopen, alsof ze op de vlucht zijn. Op een bepaald punt lopen er 5 naar links en klimmen omhoog, de 2 overgebleven blijven de hele afdaling van 1,5 kilometer voor ons uit lopen. Als we onderaan bij een hek aankomen hebben ze 2 opties, of langs ons heen en terug naar boven of een flinke sprong in het onbekende naar rechts. Ze kiezen voor het laatste, waarmee ze ook meteen verhuisd lijken naar een andere eigenaar. Hannah en ik kijken elkaar aan en vinden het best wel zielig.

Van Anne krijg ik ondertussen bericht dat de boottocht naar de zeehonden heel leuk was. Naast het bekijken van zeehonden en zeeleeuwen hebben ze ook nog een bezoek gebracht aan speciale tuinen. 

Vlak voor Glengarrif komen we door een natuurpark waar een hoop mensen zitten te eten en kinderen spelen in het water. Hannah gooit nog wat koud water over haar hoofd en we maken ons op voor de laatste 3 kilometer. We komen het dorp binnen aan de voor ons goede kant, vlakbij onze B&B. Hiermee is onze Beara Way compleet en stoppen we op dezelfde plek als waar we gestart zijn. 

Nu maar hopen dat de residag van morgen bijdraagt aan de genezing van de blaar van Anne en dat we woensdag bij de start van de Wicklow Way weer met ons vieren verder kunnen lopen.

Afstand 23,8 kilometer
Vertrek 9:20 
Aankomst 15:04 
Meters gestegen 488 
Meters gedaald 476 
Verblijf The Arches
  • dag08 - 01
  • dag08 - 02
  • dag08 - 03
  • dag08 - 04
  • dag08 - 05
  • dag08 - 06
  • dag08 - 07
  • dag08 - 08
  • dag08 - 09
  • dag08 - 10
  • dag08 - 11
  • dag08 - 12
  • dag08 - 13
  • dag08 - 14
  • dag08 - 15
  • dag08 - 16
  • dag08 - 17
  • dag08 - 18
  • dag08 - 19
  • dag08 - 20
  • dag08 - 21
  • dag08 - 22
  • dag08 - 23
  • dag08 - 24
  • dag08 - 25
  • dag08 - 26
  • dag08 - 27
  • dag08 - 28
  • dag08 - 29
  • dag08 - 30
  • dag08 - 31
  • dag08 - 32
  • dag08 - 33
  • dag08 - 34
  • dag08 - 35
Lees meer

Dag 10 | Lauragh to Kenmare

  • Posted by:
Dag 10 | Lauragh to Kenmare

Sam in de kofferbak Na de afdaling en het vocht van gister zijn de blaren op de linkervoet van Anne groter dan de teen zelf. Met een nagelschaar kleine gaatjes geprikt in de blaren en ingesmeerd met betadine. Tijdens het ontbijt praten we nog even met de 2 Nederlandse wandelaars die we in de kabelbaan zijn tegengekomen. Omdat mijn telefoon al 20% leeg is stop ik hem na het ontbijt nog even in de oplader. Alle verlengsnoeren zijn al ingepakt, maar gelukkig hebben we in de badkamer een Europees stopcontact. Om 9 uur proppen we alle koffers en rugzakken de auto in. Omdat we met 8 personen zijn, moet Sam op de zelfgemaakte achterbank van de Caddy zitten. Halverwege naar de start lokatie kom ik erachter dat mijn telefoon nog steeds wordt opgeladen. Met andere woorden, dat ik mijn telefoon vergeten ben. Snel omkeren en terug, helaas moet de rest even wachten. 

Wanneer we om kwart voor 11 vertrekken beginnen we in het vochtige gras. Elke stap wordt je voet een beetje vastgezogen. We zijn er ondertussen al aan gewend, maar na een tijd wordt het wel vochtig in je schoenen. En blaren met vochtige sokken is geen goede combinatie. 

Nadat we de eerste kilometers vlak gelopen hebben beginnen we heerlijk in de zon aan de klim van vandaag. Als we halverwege zijn slaat het weer om en begint het naast te regenen ook heel hard te waaien. Als we de top gepasseerd zijn en aan de afdaling beginnen valt de wind gelukkig weg, de regen blijft nog even. Hannah en Sam gaan er in de afdaling vandoor. Het vochtige gras heeft inmiddels plaats gemaakt voor een soort moerasachtige ondergrond. Je krijgt langzaam aan het gevoel dat je weg gaat zakken. En dan maar hopen dat er nog een wandelaar voorbij komt om je te helpen. Nu we al zoveel dagen lopen kijk je niet meer continue naar de omgeving. Maar ik kan je wel vertellen dat het een prachtig gezicht blijft. En het maakt eigenlijk niet uit of de zon schijnt, het bewolkt is of dat het regent. Het is gewoon prachtig!

Aan het einde van het moeras eten we de chocolade op en lopen we het laatste stuk op een droge ondergrond op weg naar Kenmare. In vergelijking met de vorige plaatsen is dit een drukke stad. Allemaal pubs en heel veel B&B's. Wij zitten vandaag midden in de drukke straat boven een boekwinkel, helaas is deze dicht op zondag. We zetten onze spullen op de kamer, douchen snel en gaan op in de menigte. 

We eten in een pub die vlak naast onze B&B ligt. Op het raam staat een bordje met vanavond live muziek. De porties zijn voor hongerige wandelaars. Een voorgerecht hier is al ruim voldoende. Maar ook het hoofdgerecht en het toetje gaat schoon op. Ik blijf mezelf voorhouden dat de beweging overdag voldoende is om deze overdaad aan eten ruimschoots te compenseren. De weegschaal zal misschien mijn ongelijk bewijzen thuis. Als onze artiest begint met zingen gaat een deel van de pub los. Een groepje die hard fans (ze kennen alle teksten uit hun hoofd) tikt vrolijk mee op het ritme. Na een half uurtje staan we op en gaan terug naar onze kamer waar we nog gezellig mee kunnen luisteren. Met de muziek op de achtergrond vallen we langzaam in slaap, morgen staat de laatste wandeling van de Beara Way op het programma. Gedurende de nacht worden we af en toe wakker van de vrachtwagens die de straat over vliegen. 

Pijntjes tracker

Ronald: Kleine teentjes. Oorzaak: dalen-klimmen dalen-klimmen en lopen door het vochtige grasland (waardoor je voeten heen en weer schuiven).
Anne: Grote tenen, kleine teentjes, onderkant van beide voeten, spierpijn. Oorzaak: te lang dingen doen die je niet gewend bent.
Hannah: Verbrande linker schouder, teen pijn. Oorzaak: zon, dalen-klimmen dalen-klimmen.
Sam: Beide knieën. Rechter voet en tenen linker voet. Oorzaak: te lang dingen doen die je niet gewend bent.

Afstand 20,4 kilometer
Vertrek 10:45 
Aankomst 16:30 
Meters gestegen 617 
Meters gedaald 743 
Verblijf Halisseys
  • Dag07 - 01
  • Dag07 - 02
  • Dag07 - 03
  • Dag07 - 04
  • Dag07 - 05
  • Dag07 - 06
  • Dag07 - 07
  • Dag07 - 08
  • Dag07 - 09
  • Dag07 - 10
  • Dag07 - 11
  • Dag07 - 12
  • Dag07 - 13
  • Dag07 - 14
  • Dag07 - 15
  • Dag07 - 16
  • Dag07 - 17
  • Dag07 - 18
  • Dag07 - 19
  • Dag07 - 20
  • Dag07 - 21
  • Dag07 - 22
  • Dag07 - 23
  • Dag07 - 24
  • Dag07 - 25
  • Dag07 - 26
  • Dag07 - 27
  • Dag07 - 28
  • Dag07 - 29
  • Dag07 - 30
  • Dag07 - 31
  • Dag07 - 32
  • IMG_6104
  • IMG_6105
  • IMG_6106
Lees meer

Dag 09 | Eyeries to Lauragh

  • Posted by:
Dag 09 | Eyeries to Lauragh

Regenjas is wel nodigOm half 8 opgestaan en weer een heerlijk Iers ontbijt. Ik heb vandaag weer een keer black pudding besteld. Het idee is nog steeds naar, maar het is wel heel erg lekker! Vandaag staan 27 kilometers op het programma. We kunnen een klein stukje afsnijden door in het dorp meteen naar het oosten te gaan in plaats van helemaal terug. Je raadt het al, we gaan voor de short-cut. Als we om kwart voor negen ons buiten klaarmaken miezert het nog steeds, dus een aantal doen de regenjas aan.

Waar we de afgelopen dagen veel hebben moeten klimmen door vochtige velden, beginnen we vandaag over de weg. Loopt heerlijk en je maakt snel de eerste kilometers. Enige gevaar is dat op een weg waar 2 auto's elkaar niet kunnen passeren de maximum snelheid gewoon 80 kilometer per uur is. En ze rijden het ook gewoon. Nadat Anne gister een blaar heeft doorgeprikt begint ze soepeler dan gister aan het einde van de dag. 

We lunchen net na het dorpje Ardgroom. Heerlijk op een muurtje in de zon, boterhammen met pindakaas. Het wordt ondertussen wel tijd voor ander broodbeleg. Hannah en Sam eten weer plain tortilla's, je moet er maar trek in hebben. Na de lunch hebben we nog de helft van onze wandeling voor de boeg, een kleine 13 kilometer. We lopen het eerste stuk over de weg en de laatste 8 gaan over gras en bergen. 

Rond 17 uur komen we aan bij de Mountain View. We kunnen lekker rustig aan doen, want we eten "thuis". En we hebben heerlijk gegeten. Sam kreeg nog 2 extra gebakken visjes. Na het eten nog een tijd met de eigenares zitten praten. Een hele vriendelijke vrouw. Het runnen van een B&B is wel hard werken. Elke dag 6 uur op en 7 dagen per week. En dat van april tot eind oktober. Ze biedt ons aan om ons morgenochtend iets verder af te zetten. De eerste 6 kilometer is weer over de 80 kilometer weg. Aan beide kanten van de weg bomen (dus geen uitzicht) en veel voorbij razend verkeer. Drie snelle ja's maakten al meteen duidelijk dat onze wandeling morgen 6 kilometer korter zal zijn. Komen we wel mooi op tijd aan in Kenmare. Daar zitten we midden in het centrum, dus kunnen we lekker naar de pub, boekhandel en nog wat boodschappen doen.

Voor nu een goede nacht!

Pijntjes tracker

Ronald: Kleine teentjes. Oorzaak: dalen-klimmen dalen-klimmen.
Anne: Grote tenen, kleine teentjes, spierpijn. Oorzaak: te lang dingen doen die je niet gewend bent.
Hannah: Verbrande linker schouder, teen pijn. Oorzaak: zon, dalen-klimmen dalen-klimmen.
Sam: Rechter voet en tenen linker voet. Oorzaak: te lang dingen doen die je niet gewend bent.

Afstand 26,3 kilometer
Vertrek 9:15 
Aankomst 16:50 
Meters gestegen 484 
Meters gedaald 521 
Verblijf  Mountain View
  • dag06 - 01
  • dag06 - 02
  • dag06 - 03
  • dag06 - 04
  • dag06 - 05
  • dag06 - 06
  • dag06 - 07
  • dag06 - 08
  • dag06 - 09
  • dag06 - 10
  • dag06 - 11
  • dag06 - 12
  • dag06 - 13
  • dag06 - 14
  • dag06 - 15
  • dag06 - 16
  • dag06 - 17
  • dag06 - 18
  • dag06 - 25
  • dag06 - 26
  • dag06 - 27
  • dag06 - 28
  • dag06 - 29
  • dag06 - 30
  • dag06 - 31
  • dag06 - 32
  • dag06 - 33
  • dag06 - 34
  • dag06 - 35
  • dag06 - 36
  • dag06 - 37
  • dag06 - 38
  • dag06 - 39
  • dag06 - 40
  • dag06 - 41
  • dag06 - 42
  • dag06 - 43
  • dag06 - 44
  • dag06 - 45
  • dag06 - 46
  • dag06 - 47
  • dag06 - 48
  • dag06 - 49
  • dag06 - 50
  • dag06 - 51
  • dag06 - 52
  • dag06 - 53
  • dag06 - 54
  • dag06 - 55
  • dag06 - 56
  • dag06 - 57
  • dag06 - 58
  • dag06 - 59
  • dag06 - 60
  • dag06 - 61
  • dag06 - 62
  • dag06 - 63
  • dag06 - 64
  • dag06 - 65
  • dag06 - 66
  • dag06 - 67
  • dag06 - 68
  • dag06 - 69
  • dag06 - 70
  • dag06 - 71
  • dag06 - 72
  • dag06 - 73
  • dag06 - 74
  • dag06 - 75
  • dag06 - 76
  • dag06 - 77
  • dag06 - 78
Lees meer

Dag 08 | Dursey Sound to Eyeries

  • Posted by:
Dag 08 | Dursey Sound to Eyeries

Dag 5, vandaag stond er, in tegenstelling tot gisteren, voor ons een lange(re) wandeling voor de boeg van maar liefst 25 kilometer. We vertrokken vroeg, om vier voor negen stonden we al buiten onze b&b, we hadden er zin in! Luid zingend met nummers als Waterloo van ABBA liepen wij in een straf mars over het asfalt richting de eerste berg. Aangezien ik gisteren op Dursey island mijn knie had bezeerd, ging deze klim niet zo soepel maar uiteindelijk kwam ik strompelend boven op de “berg”. Na een uurtje kwamen we aan bij het prachtige weiland waar ik eergisteren ook al over had geschreven, het weiland van de vredelievende gras eters oftewel de stieren. Nadat mijn vader mijn vorige blog gelezen had was hij niet meer zo mak als een lam maar eerder zo koppige als een geit dus moesten we met mijn moeder door het weiland. Nadat we een paar minuten door het weiland hadden gelopen kwamen we een stier tegen die met een koe kleine stiertjes probeerde te maken. Mijn moeder vond dit niet eng ze liet dit blijken met de o zo bekende kreet “Ron ik vind dit niet leuk” maar Ron wilde zich bewijzen en ging er dus gewoon langs, maar gelukkig was ik de redder in nood die met mijn moeder omliep zodat ze niet langs de stier(en) hoefde. Nadat we vijf minuten later weer herenigd waren konden we weer snel verder richting Eyeries via Allihies. In Allihies aangekomen nog even wat boodschapjes gedaan bij de locale “kruidenier” voordat onze klim door het oude kopermijn gebied kon beginnen. Het was heet, het was warm, het was afzien en het duurde vooral héél erg lang maar uiteindelijk bereikte we toch de top, daar aten we lunch en na een goed gesprek met een jong Duits koppel begon de afdaling. Na een nog twee uur wandelen waar niets speciaals gebeurde kwamen we aan in onze b&b en alter aten we ons (heerlijke) diner.

THE END

Pijntjes tracker

Ronald: Kleine teentjes. Oorzaak: dalen-klimmen dalen-klimmen.
Anne: Grote tenen, kleine teentjes, spierpijn. Oorzaak: te lang dingen doen die je niet gewend bent.
Hannah: Verbrande linker schouder, teen pijn. Oorzaak: zon, dalen-klimmen dalen-klimmen.
Sam: Rechter voet en tenen linker voet. Oorzaak: te lang dingen doen die je niet gewend bent.

Afstand 24,6 kilometer
Vertrek 8:56 
Aankomst 17:07 
Meters gestegen 689 
Meters gedaald 676 
Verblijf Formanes House 
  • dag06 - 01
  • dag06 - 02
  • dag06 - 03
  • dag06 - 04
  • dag06 - 05
  • dag06 - 06
  • dag06 - 07
  • dag06 - 08
  • dag06 - 09
  • dag06 - 10
  • dag06 - 11
  • dag06 - 12
  • dag06 - 14
  • dag06 - 15
  • dag06 - 16
  • dag06 - 17
  • dag06 - 18
  • dag06 - 19
  • dag06 - 20
  • dag06 - 21
  • dag06 - 22
  • dag06 - 23
  • dag06 - 24
  • dag06 - 25
  • dag06 - 26
  • dag06 - 27
  • dag06 - 28
  • dag06 - 29
  • dag06 - 30
  • dag06 - 31
  • dag06 - 32
  • dag06 - 33
  • dag06 - 34
  • dag06 - 35
  • dag06 - 36
  • dag06 - 37
  • dag06 - 38
  • dag06 - 39
  • dag06 - 40
  • dag06 - 41
  • dag06 - 42
  • dag06 - 43
  • dag06 - 44
  • dag06 - 45
  • dag06 - 46
  • dag06 - 47
  • dag06 - 48
  • dag06 - 49
  • dag06 - 50
  • dag06 - 51
  • dag06 - 52
  • dag06 - 53
  • dag06 - 54
  • dag06 - 55
  • dag06 - 56
  • dag06 - 57
  • dag06 - 58
  • dag06 - 59
  • dag06 - 60
  • dag06 - 61
  • dag06 - 62
  • dag06 - 63
  • dag06 - 64
  • dag06 - 65
  • dag06 - 66
  • dag06 - 67
  • dag06 - 68
  • dag06 - 70
  • dag06 - 71
  • dag06 - 72
  • dag06 - 73
  • dag06 - 74
  • dag06 - 75
  • dag06 - 76
  • dag06 - 77
  • dag06 - 78
  • dag06 - 79
  • dag06 - 80
  • dag06 - 81
  • dag06 - 82
  • dag06 - 83
  • dag06 - 84
Lees meer

Dag 07 | Dursey Island

  • Posted by:
Dag 07 | Dursey Island

Vandaag een “rustdag”. Geen gehaast om op tijd weg te zijn, koffers kunnen blijven staan. Het enige waar we rekening mee moeten houden is dat we voor voor 10 uur de kabelbaan naar Dursey Island halen. Vandaag is er onderhoud gepland en is hij van 10 tot ongeveer 12 uur uit de vaart.

Paddy zit ons al grijnzend op te wachten bij de kassa. Rommelt wat met de tickets en off we go. In 15 minuten worden we naar het eiland gebracht. De bergtoppen verdwijnen langzaam aan in de mist. En als we tegen Hannah zeggen dat ze een beet je in de buurt moet blijven omdat we elkaar anders niet meer zien volgt het standaard antwoord : “rustig”. Langzaam aan verandert de mist in regen en begint het ook nog hard te waaien. Doel van vandaag is de punt van het eiland waar je met een beetje geluk walvissen, zeehonden en dolfijnen kan zien. Maar om iets te kunnen zien moet het vooral niet mistig zijn. Dus of ze er zwommen of niet, we zullen het nooit weten.

Weer terug op het vaste land halen we een heerlijke Fish and Chips bij een heuse Foodtruck. Als gevraagd wordt welk soort vis willen (ze hebben er 3) geeft een Canadese jongen die naast on staat als advies : “Maakt niet uit wat je neemt. Gefrituurd smaakt alles hetzelfde!”. Gelukkig zijn Anne en ik verstandig en delen we een portie. Hannah en Sam nemen samen een eigen portie. En je raadt het al. Sam eet het probleemloos op en Hannah heeft aan een halve genoeg. Haar restant wordt nog een beetje verdeeld en de rest gaat de bak in. Na deze heerlijke (maar wel een beetje vette lunch) lopen we het laatste stukje van de dag terug naar onze B&B.

Sam kijkt al uit naar de tijdrit van de tour. Als de WIFI een beetje meewerkt kan hij die kijken. Maar helaas. Het levenselixer van de huidige generatie is op. Gelukkig staat er een televisie in de lounche en daar kan de tour op gekeken worden. Bijna werd het de dag van Tom. Hij staat de hele tijd aan kop totdat Froome op pad gaat. Schokkend op zijn fiets gaat hij als snelste berg op.

Anne en ik drinken een kop thee en turen de horizon af naar walvissen en dolfijnen. Als dan ook de mist weer op komt zetten wordt het tijd om te gaan douchen. Om 6 uur wordt ons eten geserveerd. En kom niet te laat!

Pijntjes tracker

Ronald: Kleine teentjes. Oorzaak: dalen-klimmen dalen-klimmen.
Anne: Grote tenen, kleine teentjes, spierpijn. Oorzaak: te lang dingen doen die je niet gewend bent.
Hannah: Verbrande linker schouder, teen pijn. Oorzaak: zon, dalen-klimmen dalen-klimmen.
Sam: Rechter voet en tenen linker voet. Oorzaak: te lang dingen doen die je niet gewend bent.

Afstand 13,3  kilometer
Vertrek 9:48
Aankomst 14:01
Meters gestegen 759
Meters gedaald 759
Verblijf Windy Point House
  • dag04 - 01
  • dag04 - 02
  • dag04 - 03
  • dag04 - 04
  • dag04 - 05
  • dag04 - 06
  • dag04 - 07
  • dag04 - 08
  • dag04 - 09
  • dag04 - 10
  • dag04 - 11
  • dag04 - 12
  • dag04 - 13
  • dag04 - 14
  • dag04 - 15
  • dag04 - 16
  • dag04 - 17
  • dag04 - 18
  • dag04 - 19
  • dag04 - 20
  • dag04 - 21
  • dag04 - 22
  • dag04 - 23
  • dag04 - 24
  • dag04 - 25
  • dag04 - 26
  • dag04 - 27
  • dag04 - 28
  • dag04 - 29
  • dag04 - 30
  • dag04 - 31
  • dag04 - 32
  • dag04 - 33
  • dag04 - 34
  • dag04 - 35
  • dag04 - 36
  • dag04 - 37
  • dag04 - 38
  • dag04 - 39
  • dag04 - 40
  • dag04 - 41
  • dag04 - 42
  • dag04 - 43
  • dag04 - 44
  • dag04 - 45
  • dag04 - 46
  • dag04 - 47
  • dag04 - 48
  • dag04 - 49
  • dag04 - 50
  • dag04 - 51
  • dag04 - 52
  • dag04 - 53
  • dag04 - 54
  • dag04 - 55
  • dag04 - 56
  • dag04 - 57
  • dag04 - 58
  • dag04 - 59
  • dag04 - 60
  • dag04 - 61
  • dag04 - 62
  • dag04 - 63
  • dag04 - 64
  • dag04 - 65
  • dag04 - 66
  • dag04 - 67
  • dag04 - 68
  • dag04 - 69
  • dag04 - 70
  • dag04 - 71
  • dag04 - 72
  • dag04 - 73
  • dag04 - 74
  • dag04 - 75
  • dag04 - 76
  • dag04 - 77
  • dag04 - 78
  • dag04 - 79
 
Lees meer

Dag 06 | Castletownbere to Dursey Sound

  • Posted by:
Dag 06 | Castletownbere to Dursey Sound

Vandaag hadden we een lange dag voor de boeg, 27 km om precies te zijn. Deze morgen hadden we eerst een heerlijk ontbijt in onze B&B “Seabreeze”, mijn zus en mijn vader hadden pancakes met bacon en worstjes, terwijl mijn moeder en ik voor de gezonde variant hadden gekozen, namelijk pancakes met vers fruit. Om half negen gingen we al de deur uit, eerst nog even naar de supermarkt, SuperValue genaamd, daarna kon onze eerste “echte” tocht beginnen, helemaal van Castletownbere naar Dursey Sound. Aangezien we gisteren zo enorm langzaam liepen (1.7 km/h) probeerde we er vandaag de vaart in te houden, en dat lukte! Om 13:00 na een paar steile klimmen hadden we al 17 kilometer gelopen, nog maar 10 te gaan! Maar toen ging het mis. Toen we na onze lunch bij een weiland aankwamen waar Hannah en m’n vader wachtte voelde ik de bui al hangen, Bull in field! Mijn moeder, die natuurlijk doodsbang is voor deze vredelievende gras etende dieren, was vastberaden om om te lopen. Natuurlijk liep mijn vader, die altijd zo mak als een lammetje is, er gewoon achter aan. Maar Hannah en ik waren niet zo makkelijk. We bleven wachten, en wachten, en nog eens wachten totdat onze ouders niet meer inzicht waren. Hannah opperde, als verstandige oude zus die ze is, dat het toch maar verstandig zou zijn om er achter aan te lopen. Maar zoals eerder al vermeld was, waren onze ouders al uit het zicht verdwenen en hadden wij dus geen idee waar ze heen waren gelopen. We besloten om de weg terug te lopen, verwachtend dat onze ouders gewacht zouden hebben, wat dus NIET zo was! Toen we ongeveer één kilometer gelopen hadden (althans, zo voelde het) en we hen nog steeds niet gezien hadden besloten we om te bellen, wat bleek de ouders hadden een afslag genomen en zo om het veld heen gelopen. Hannah en ik moesten toen weer helemaal terug lopen, en dat stuk dus voor de DERDE keer afleggen. Uiteindelijk liepen wij “licht geërgerd” door het veld met de vredelievende gras eters naar onze (luid lachende) ouders. Dit leuke stukje had ons ongeveer een uur gekost en we naderde ondertussen al de vier uur s’middags. Het laatste stukje ging onder luid protest van onze tenen en kuiten maar we hebben de B&B, genaamd “windy point house”, toch nog voor het eten gehaald. Hopelijk is het morgen een iets rustigere dag!

Als je op een wandel vakantie gaat heeft men vanzelfsprekend ook “pijntjes” daarom staat hier onder de “pijntjes tracker” zodat jullie elke dag kunnen zien waar iedereen pijn heeft, niet omdat het moet, maar omdat het kan!

Pijntjes tracker

Ronald: Kleine teentjes. Oorzaak: dalen-klimmen dalen-klimmen.
Anne: Grote tenen, kleine teentjes, spierpijn. Oorzaak: te lang dingen doen die je niet gewend bent.
Hannah: Verbrande linker schouder, teen pijn. Oorzaak: zon, dalen-klimmen dalen-klimmen.
Sam: Rechter voet en tenen linker voet. Oorzaak: te lang dingen doen die je niet gewend bent.

Afstand 27,0  kilometer
Vertrek 8:44
Aankomst 16:49
Meters gestegen 863
Meters gedaald 832
Verblijf Windy Point House
  • IMG_2754
  • IMG_2755
  • IMG_2756
  • IMG_2757
  • IMG_2758
  • IMG_2759
  • IMG_2760
  • IMG_2761
  • IMG_2763
  • IMG_2764
  • IMG_2765
  • IMG_2766
  • IMG_2768
  • IMG_2770
  • IMG_2772
  • IMG_2773
  • IMG_2774
  • IMG_2775
  • IMG_2776
  • IMG_2777
  • IMG_2778
  • IMG_2779
  • IMG_2780
  • IMG_2781
  • IMG_2782
  • IMG_2783
  • IMG_2784
  • IMG_2785
  • IMG_2786
  • IMG_2787
  • IMG_2788
  • IMG_2789
  • IMG_2790
  • IMG_2791
  • IMG_2792
  • IMG_2793
  • IMG_2794
  • IMG_2796
  • IMG_2797
  • IMG_2799
  • IMG_2800
  • IMG_2801
  • IMG_2802
  • IMG_2803
  • IMG_2804
  • IMG_2805
  • IMG_2806
  • IMG_2807
  • IMG_2808
  • IMG_2809
  • IMG_2810
  • IMG_2811
  • IMG_2812
  • IMG_2813
  • IMG_2814
  • IMG_2815
  • IMG_2817
  • IMG_2818
  • IMG_2819
  • IMG_2820
  • IMG_2821
  • IMG_2822
  • IMG_2823
  • IMG_2824
  • IMG_2825
 

Lees meer

Dag 05 | Adrigole to Castletownbere

  • Posted by:
Dag 05 | Adrigole to Castletownbere

Kreunend en steunend stap ik mijn bed uit als de wekker om half 8 gaat. Een dag klimmen en dalen is toch echt iets heel anders dan thuis lopen. De kleine tenen zijn licht gevoelig en de benen een beetje stram. Maar de zon schijnt, het wordt een mooie dag dus we springen snel in de kleren. Sam gaat weer voor het Full Irish Breakfast. Ben benieuwd wanneer hij overschakelt naar iets anders ;-)

Om half 10 laden we onze koffers in de auto en gaan we op weg naar ons startpunt. Onderweg stoppen we bij de kust waar Paul ons de zeehonden laat zien. Bij de laatste telling, verteld hij, hebben ze er 183 geteld. Hij vraagt zich wel af hoe ze dat eigenlijk tellen. Misschien hebben ze wel 183 keer dezelfde geteld. Op de rosten liggen er in ieder geval meer dan 1.

Midden op de weg, naast een trappetje stopt Paul zijn auto. Met een glimlach wijst hij hoe we onze wandeling moeten vervolgen. Daarna rijdt hij weg om onze koffers alvast naar Castletownbere te brengen. Voor ons zal het nog wel even duren voordat we daar zijn, onze eerste passen zetten we om 10 uur .

Het begin vandaag is echt ploeteren en klauteren. Sompige grasvelden afgewisseld met rotsen zijn de eerste obstakels. Daarnaast gaat de zon ook steeds feller schijnen. Ik heb het gevoel dat insmeren hier niet echt helpt. Want ondanks Vision factor 30 wordt het al snel weer warm en rood op de armen. De uitdrukking levend verbranden gaat ineens heel erg tot de verbeelding spreken.

De omgeving is wel echt prachtig! Van boven hebben we mooi uitzicht over de zee. Hoger boven ons lopen allemaal schapen. Hoewel je hier maar weinig wandelaars tegenkomt zijn ze niet echt heel schuw. De meeste blijven gewoon staan. Kijken je een beetje verdwaasd aan en gaan vervolgens verder met gras eten.

We hadden ons voorgenomen om te gaan lunchen als we twee derde van de wandeling erop hadden zitten. Wanneer we rond 13 uur gaan zitten voor de lunch hebben we pas 8 kilometer afgelegd. Heerlijke Calvé pindakaas geserveerd op kleffe witte boterhammen staat er op het menu.

Eenmaal boven zien we beneden het plaatsje liggen. De afdaling gaat een stuk sneller dan de klim en als we beneden zijn lopen we nog 3 kilometer door het dorp voordat we "the Seabreeze" gevonden hebben. Hier weten ze wel hoe je je gasten na een lange wandeling moet ontvangen. Hannah en Sam krijgen ijs, Anne thee en ik een Guinness. Nog even en ik ga het echt lekker vinden.  Het eten is 2 kilometer verderop. En als onze gastvrouw aanbiedt om ons met de auto te brengen slaan we dat niet af. In het dorp is 1 pub waar eten geserveerd wordt : de Lobster Bar. Na een overdadige maaltijd lopen we rustig terug. Heerlijk zonder rugtas!

Afstand 17,7 kilometer
Vertrek 09:56
Aankomst 16:20
Meters gestegen  544
Meters gedaald  792
Verblijf  Sea Breeze
  • dag02 - 01
  • dag02 - 02
  • dag02 - 03
  • dag02 - 04
  • dag02 - 05
  • dag02 - 06
  • dag02 - 07
  • dag02 - 08
  • dag02 - 09
  • dag02 - 10
  • dag02 - 11
  • dag02 - 12
  • dag02 - 13
  • dag02 - 14
  • dag02 - 15
  • dag02 - 16
  • dag02 - 17
  • dag02 - 18
  • dag02 - 19
  • dag02 - 20
  • dag02 - 21
  • dag02 - 22
  • dag02 - 23
  • dag02 - 24
  • dag02 - 25
  • dag02 - 26
  • dag02 - 27
  • dag02 - 28
  • dag02 - 29
  • dag02 - 30
  • dag02 - 31
  • dag02 - 32
  • dag02 - 33
  • dag02 - 34
  • dag02 - 35
  • dag02 - 36
  • dag02 - 37
  • dag02 - 38
  • dag02 - 39
  • dag02 - 40
  • dag02 - 41
  • dag02 - 42
  • dag02 - 43
  • dag02 - 44
  • dag02 - 45
  • dag02 - 46
  • dag02 - 47
  • dag02 - 48
  • dag02 - 49
  • dag02 - 50
  • dag02 - 51
  • dag02 - 52
  • dag02 - 53
  • dag02 - 54
  • dag02 - 55
  • dag02 - 56
  • dag02 - 57
  • dag02 - 58
  • dag02 - 59
  • dag02 - 60
  • dag02 - 61
  • dag02 - 62
  • dag02 - 63
  • dag02 - 64
  • dag02 - 65
  • dag02 - 66
  • dag02 - 67
  • dag02 - 68
  • dag02 - 69
  • dag02 - 70
  • dag02 - 71
  • dag02 - 72
Lees meer

Dag 04 | Glengarriff to Adrigole

  • Posted by:
Dag 04 | Glengarriff to Adrigole

Vandaag is het zover. We gaan beginnen aan de Beara Way. Met een kleine 200 kilometer is dit Ierland’s best bewaarde geheim (volgens de gastvrouw van onze AirBNB in Dublin). Het ontbijt vandaag was briljant. Allemaal soorten kaas, 3 soorten salami, rauwe ham, croissants, soda bread en toast. We zitten met een Zwitsers stel aan tafel. Als de bediening vraagt of we nog iets warms willen vragen we wat de opties zijn. Gebakken of gekookte eieren, spek, woest en een groot Irish Breakfast. Je raadt het al, Sam gaat voor het grote Irisch Breakfast. Naast me wordt smadelijk gelachen.

Vandaag hebben we een kleine 17 kilometer voor de boeg. Een mooie afstand om in te komen. Net onderweg verwacht Sam dat hij wel de finish van de tour etappe kan kijken. We lopen aardig door en voor we het weten zitten de eerste vijf kilometer erop. Helaas wordt het wel steeds warmer. Hannah loopt al in haar sport bh (wat in haar hoofd zit…) en Sam begin al te puffen. We verlaten de weg en via een trappetje klimmen we over een muurtje het weiland in. We komen aan bij de voet van onze eerst klim. Volgens het boekje een klim van een kleine kilometer, maar een informatiebordje naast de trap geeft aan dat het ruim 3 kilometer is. We zullen zien.

Onderweg komen we alleen maar schapen tegen. Wandelaars moeten nog volgen (als we ze al tegen zullen komen). De zon wordt steeds feller en zelfs de kinderen smeren zich nog maar eens goed in. Aangekomen op de top van de berg (510 meter) hebben we prachtig uitzicht over de zee. Een eindeloos hek leidt ons naar beneden. Een vergelijk met de “Red Pike” wordt door Sam al snel gemaakt. Met Agrigole in zicht passeren we een veld koeien, omlopen is hier niet mogelijk. Via een “boggy pad” komen we uiteindelijk aan bij Pegg’s Shop. Snel water en brood inslaan en ijs voor de kinderen. Ik bel Paul van de B&B zodat hij ons op kan komen halen. Vroeger lag hun B&B aan de route maar sinds die een beetje veranderd is halen ze hun bezoekers op bij de winkel.

Omdat er geen pub in de buurt is hebben we gister al doorgegeven wat we wilden eten. De keus was lam, zalm of kip. We gaan op safe; dus 4 maal kip. De kok blijkt talent te hebben! Als hongerige wolven verorberen we de kip geserveerd op een bedje van risotto. De jus erbij maakt het zeer smakelijk!

Morgen ochtend na het ontbijt zal Paul ons naar het beginpunt van de wandeling brengen. We kunnen kiezen tussen Pegg’s shop of iets verder. Voordeel is dat we dan niet langs de weg hoeven te lopen. Hoewel het wel een beetje smokkelen is kiezen we voor de veilige weg.

Hopen dat het morgen beter is! 

Afstand 17,7  kilometer
Vertrek 09:30 uur
Aankomst 16:00 uur
Meters gestegen 760
Meters gedaald 745
Verblijf Dromagowlane House
  • IMG_2573
  • IMG_2574
  • IMG_2576
  • IMG_2578
  • IMG_2580
  • IMG_2581
  • IMG_2582
  • IMG_2583
  • IMG_2584
  • IMG_2585
  • IMG_2586
  • IMG_2587
  • IMG_2588
  • IMG_2589
  • IMG_2591
  • IMG_2594
  • IMG_2595
  • IMG_2596
  • IMG_2597
  • IMG_2598
  • IMG_2599
  • IMG_2601
  • IMG_2603
  • IMG_2604
  • IMG_2605
  • IMG_2606
  • IMG_2607
  • IMG_2608
  • IMG_2610
  • IMG_2611
  • IMG_2612
  • IMG_2613
  • IMG_2614
  • IMG_2615
  • IMG_2616
  • IMG_2617
  • IMG_2618
  • IMG_2619
  • IMG_2620
  • IMG_2621
  • IMG_2622
  • IMG_2623
  • IMG_2624
  • IMG_2625
  • IMG_2626
  • IMG_2627
  • IMG_2628
  • IMG_2629
  • IMG_2631
  • IMG_2633
  • IMG_2634
  • IMG_2635
  • IMG_2636
  • IMG_2637
  • IMG_2638
  • IMG_2639
  • IMG_2641
  • IMG_2642
  • IMG_2643
  • IMG_2646
  • IMG_2647
  • IMG_2648
  • IMG_2649
  • IMG_2650
  • IMG_2651
  • IMG_2652
  • IMG_2653
  • IMG_2654
  • IMG_2655
  • IMG_2656
  • IMG_2657
  • IMG_2658
  • IMG_2659
  • IMG_2660
  • IMG_2661
  • IMG_2662
  • IMG_2663
  • IMG_2664
  • IMG_2665
  • IMG_2666
  • IMG_2667
  • IMG_2668
  • IMG_2669
  • IMG_2670
  • IMG_2671
  • IMG_2672
  • IMG_2673
  • IMG_2674
  • IMG_2675
  • IMG_2676
  • IMG_2678
  • IMG_2679
  • IMG_2680
  • IMG_2681
  • IMG_2682
  • IMG_2683
  • IMG_2684
  • IMG_2685
  • IMG_2686
  • IMG_2687
  • IMG_2688
  • IMG_2689
  • IMG_2690
  • IMG_2691
  • IMG_2692
  • IMG_2693
  • IMG_2694
  • IMG_2695
  • IMG_2696
  • IMG_2697
  • IMG_2698
  • IMG_2700
  • IMG_2701
  • IMG_2702
  • IMG_2703
  • IMG_2704
  • IMG_2705
  • IMG_2706
  • IMG_2707
  • IMG_2708
  • IMG_5917
  • IMG_5918
  • IMG_5919
  • IMG_5920
  • IMG_5921
  • IMG_5924
  • IMG_5925
  • IMG_5926
  • IMG_5927
  • IMG_5928
  • IMG_5929
  • IMG_5930
  • IMG_5931
  • IMG_5932
  • IMG_5933
  • IMG_5934
  • IMG_8286
  • IMG_8330
  • IMG_8348
  • IMG_8350
 
Lees meer