Dag 10 | Reeth to Richmond

Dag 10 | Reeth to Richmond

Even nog een stukje schrijven, anders gaan we het vergeten....

Vandaag hebben we weer ervaren wat een bijzondere vakantie dit is. Wakker worden in een heerlijk zacht groot bed, een uitgebreid ontbijt met eieren en vers fruit, koffers dichtgeritst, rugzak op de rug en op pad. Het regende pijpenstelen! Bij het ontbijt zaten ook onze ' vage vrienden '. We weten niet hoe ze heten. Ze praten heel zacht en zijn heel lief. Buiten gekomen ontmoeten we weer de postbode met zijn vrouw en dochter van 16. Zijn bijnaam schijnt 'Ranger Dave' te zijn. Snap ik, hij zou niet misstaan in de bush van Australië. Zij is hier duidelijk voor hem. Ze dragen al hun bagage met zich mee. Zij lijkt daar bijna onder te bezwijken en moet dan ook nog iedere avond in een tentje! Ze is gebroken! 

Gelukkig breken er ook droge periode aan en zijn de buien dusdanig dat je de regenjas in je tas kan laten zitten. We lopen praktisch de hele dag langs de rivier. Steken vele velden over met hier en daar een stier of koeien met kalveren (schijnen ook niet geheel ongevaarlijk te zijn!) Het voordeel is wel dat deze dieren ons gemiddelde aardig opschroeven, want ik (die het meestal door mijn zere knie omlaag haal) leg zo'n veld rennend af. 

Tijdens de lunch komen Hugh Grant en Bill Clinton ook nog langs. Wat een humor hebben die Engelsen. Hugh begeleidt groepen wandelaars in Wales. Het is zeker een aanrader om daar aan deel te nemen! 

We komen vroeg in Richmond aan. Er is genoeg tijd voor tea, een boekwinkel (Hannah heeft 7 boeken gekocht. De man van Sherpa klaagt al over onze koffers. Morgen wordt het nog erger!) en boodschappen. Ik ben nog even naar de drogist geweest voor een knieband. Hopelijk helpt het. 

Helaas kwamen de koffers pas om half 7. We moesten haasten om op tijd bij het Indiase restaurant (Amontola) te zijn. Heerlijk gegeten. Een stel Amerikaanse vrouwen kwamen nog gedag zeggen. Zij blijven nog een dag extra in Richmond. De ene heet ' Van wijk' van haar achternaam, net als mijn moeder, en wilde mijn emailadres om erachter te komen of we familie zijn. 

Wat een aardig Indiase mensen! Ze kwamen steeds een praatje maken en ze gaven ons een drankje bij de koffie. Nog nooit zulke vriendelijke mensen meegemaakt. Misschien wel, vroeger toen we naar Turkije op vakantie gingen, die mensen waren ook zo aardig. 

Het is alles bij elkaar genomen zo bijzonder...ik moet nu echt gaan slapen, want het is ook bijzonder vermoeiend!  

Afstand 17,3 kilometer
Vertrek 08:52
Aankomst 14:08
Meters gestegen 340
Meters gedaald 375
Verblijf Bridgedown House
 
  • IMG_2034
  • IMG_2035
  • IMG_2036
  • IMG_2038
  • IMG_2039
  • IMG_2040
  • IMG_2041
  • IMG_2044
  • IMG_2045
  • IMG_2047
  • IMG_2048
  • IMG_2049
  • IMG_2050
  • IMG_2051
  • IMG_2052
  • IMG_2054
  • IMG_2055
  • IMG_2056
  • IMG_2057
  • IMG_2058
  • IMG_2059
  • IMG_2061
  • IMG_2066
  • IMG_2068
  • IMG_2072
  • IMG_2073
  • IMG_2074
  • IMG_2076
 

Kijk op http://rblr.co/DL7N voor meer details

Impressie van Amontola Amontola
Facebook Twitter Google+
Laatst aangepast op%PM, %23 %854 %2015 %19:%juli
(0 votes)