Dag 03 | Borrowdale to Grasmere

Dag 03 | Borrowdale to Grasmere

Vroeg wakker, onrustig geslapen. Hartslag is weer gedaald, klaar voor een nieuwe dag. Heerlijk ontbeten. De kinderen nemen iedere dag 'full English breakfast'. Een goede start voor een zware dag! Je weet tenslotte niet wanneer je weer eten krijgt! We zitten aan tafel met Engelsen. Hannah vindt het heerlijk om Engels te praten en je wisselt wat wetenswaardigheden uit over de wandeling. Om 9.20 zijn we vertrokken. Alle schoenen weer droog, schone kleren, uitgerust, volle maag, we hadden er weer zin in. Prachtige uitzichten vandaag, al belemmerde heftige spierpijn hier en daar het 'genieten'. We kozen op een kruispunt nu natuurlijk voor de makkelijke weg! Even geen verrassingen! Onderweg kwamen we de 2 jongens weer tegen die ons 'The Red Pike' hadden aangeraden. 'Sorry, sorry, I felt so bad. I really thought it was an easy pike. I mixed up memory's maybe (hij deed de wandeling vorig jaar met zijn zus). We hebben hem verteld dat het onze eigen verantwoordelijkheid was. ' No hard feelings'! We kijken nu wel uit! Vraag aan de plaatselijke bevolking advies. Zij kennen het gebied.

We kwamen ook weer een Amerikaan tegen met zijn zoon, ook de eerste dag ontmoet. Een Nederlands gezin met twee kinderen van de leeftijd van Hannah en Sam. Steeds heb je weer een praatje, want velen hebben hetzelfde doel als jij.... St Robin Hoods Bay.

Om half 4 liepen we Grasmere binnen. En daar was een tearoom met scones en heel veel heerlijke taarten. Heerlijk in het zonnetje zitten smullen van een high tea. Daarna rustigaan richting het hotel. Vergeet bijna nog te vertellen dat de pinautomaten hier alleen Engelse kaarten accepteren. Dus Ronald is even met de bus heen en weer naar een plaats 4 mile verderop gegaan om te pinnen bij een bank. 18.55 is hij weer terug, maar dan gaat de bel voor het diner. Alle bejaarden strompelen naar de eetzaal en ik ga bij de receptie vragen of het de bedoeling is dat wij ook komen. Ja. Blijkt dit een 'Quaker' hotel te zijn. Iedereen is welkom, maar voor het eten wordt stilte gevraagd om te bidden, weer met een bel. Ron schiet om 19.10 ook snel de eetzaal binnen en is net op tijd. We kunnen niet meer bij elkaar aan tafel. Dus Ronald en Hannah zitten samen bij andere en Sam en ik. Het was super gezellig! Lieve Engelse bejaarden waren het. De een was biologieleraar geweest op een privé school, de ander verpleegster, zo had ieder wel iets te vertellen. Aan de andere tafel hadden Ronald en Hannah het ook gezellig zo te horen. Na het eten was er koffie in de serre. (Het is zo'n ouderwets, Engels-vergane-glorie hotel. Met een heel groot grasveld eromheen met bankjes... Zo'n plaatje uit de gloriedagen van Engeland.) Nog een tijdje zitten praten met een kwieke dame, quaker, van 86. Ze is hier alleen een week op vakantie. Zo zijn er meer als zij in dit hotel.

En zo maak je wat mee op een dag... Dit had ik van te voren niet kunnen verzinnen. Gisteren moesten we bijna overnachten in de bergen en nu zit je tussen de Quakers. Ben benieuwd wat morgen ons gaat brengen....

Afstand 13,2 kilometer
Vertrek 09:28
Aankomst 15:41
Meters gestegen 550
Meters gedaald 609
Verblijf Glenthorne Guesthouse
 
  • IMG_1427
  • IMG_1428
  • IMG_1429
  • IMG_1430
  • IMG_1431
  • IMG_1433
  • IMG_1436
  • IMG_1437
  • IMG_1438
  • IMG_1439
  • IMG_1440
  • IMG_1442
  • IMG_1444
  • IMG_1447
  • IMG_1448
  • IMG_1449
  • IMG_1450
  • IMG_1451
  • IMG_1452
  • IMG_1453
  • IMG_1454
  • IMG_1455
  • IMG_1456
  • IMG_1457
  • IMG_1458
 

Kijk op http://rblr.co/DFbQ voor meer details

Facebook Twitter Google+
Laatst aangepast op%PM, %15 %885 %2015 %20:%juli
(0 votes)